Vliegen met oorontsteking

Ik vond het best wel spannend om te vliegen met een oorontsteking. Ik had op internet veel  opgezocht en de één raadde het vliegen af en de ander gaf aan dat het gewoon kon. Ik besloot de huisarts nog te bellen voor een laatste advies. Ik was maandag met antibiotica gestart, maar één oor zat nog steeds dicht. De assistente adviseerde mij om in aanvulling op mijn neusspray en antibiotica nog een andere neusspray te gebruiken. Hiervoor ging ik weer naar de apotheek. Ik werd ’s middags nog door de assistente teruggebeld, want ze had voor de zekerheid nog met de huisarts overlegd. Die stond achter haar tips en ik mocht gewoon vliegen. Ik vond het wel spannend, want er was een kans dat mijn trommelvlies zou scheuren. Dit is even pijnlijk, maar doordat daarna de druk van het oor is, was het niet schadelijk volgens de assistente. Zo ging ik verder met het inpakken van mijn koffertje.

Geen weerstand

Na de MS aanval volgde een buikgriep en sinds woensdag een flinke verkoudheid. Vanmorgen werd ik wakker met erge oorpijn en besloot direct een afspraak bij de huisarts te maken. Donderdag vlieg ik met mijn moeder naar Madrid en met dichte oren is dat geen prettig vooruitzicht. Ik bleek in één oor een oorontsteking te hebben en ook het andere oor was niet schoon. De huisarts schreef een antibioticakuur voor en op mijn verzoek een neusspray. Ik gebruikte al een tijdje een neusspray, maar deze mag je maar één week gebruiken. We spraken af dat ik deze tot en met het vliegen zou gebruiken. Ik mocht wel gewoon vliegen gelukkig. Na de huisarts maar meteen naar de apotheek om de medicijnen op te halen. Zo was mijn geplande ochtend om te relaxen snel gevuld.

Ouders 40 jaar getrouwd

Het had best wat voorbereidingstijd gekost om wat leuks te maken voor het 40 jarig huwelijk van mijn ouders. We maakten met alle genodigden een vriendenboek. Ik nodigde de mensen na hun aanmelding voor de feestavond aan via de website. Veel mensen maakten hun pagina pas tegen of na de deadline. Gelukkig waren we op tijd begonnen,  waardoor we speling hadden. Mijn zus hielp met het redigeren van het boek. Ook maakten we een diavoorstelling van de afgelopen 40 jaar, waarvoor er 250 foto’s ingescand moesten worden. Dit was best een flinke klus, want na het scannen moesten de foto’s ook nog bijgesneden worden en van een jaartal voorzien, zodat ze in de juiste volgorde afgespeeld werden. Mijn vriend regelde een beamer op zijn werk.

Bij mijn vaders ouderlijk huis

Als laatste moest de trouwjurk van mijn moeder stiekem uit de kast behaald worden. Mijn zus regelde dit en ik paste hem maar net, doordat ik zoveel kilo’s afgevallen ben.

De avond ervoor werd ons dochtertje ziek en kwam mijn schoonmoeder bij ons oppassen ipv bij haar thuis. Mijn vriend opperde dat ik beter mijn rust kon nemen, dus bivakkeerde ik boven om aan de prikkels te ontkomen. Dit hielp wel. Om half acht waren we op het feest om met het gezin de laatste spullen klaar te zetten. Iedereen was mooi op tijd en het was snel gezellig. Het moment was aangebroken voor de verrassing. Mijn moeder wist niet wat ze zag, toen ik in haar trouwjurk aangelopen kwam met mijn broer er zus. Ook de presentatie werd enthousiast bekeken tussen het kletsen door. Om 22:45 uur ging mijn lampje uit, maar voordat we alles ingepakt hadden, was het 23.30 uur. Het was een geslaagd feest geweest.

Eindelijk weer autorijden

Afgelopen maandag had ik een voicemail van het CBR, dat er een brief onderweg was met hun besluit. Dinsdag, woensdag en donderdag liep ik direct naar de brievenbus als ik de postbode gehoord had. De brief zat er nog steeds niet bij, dus belde ik donderdag het CBR weer. Ze gaven aan dat er iets mis gegaan was met de brieven van maandag en dat hij t/m zaterdag bezorgd kon worden. De brief e-mailen kon hij ook niet; ik moest echt wachten. Na veel aandringen zei de medewerker dat ze op het gemeentehuis in hun systeem al konden zien dat het CBR een besluit genomen had en dat het daarom soms ook mogelijk was om zonder de brief mijn rijbewijs te verlengen.

Ik sprong direct op de fiets naar het gemeentehuis en kon inderdaad mijn rijbewijs verlengen met vijf jaar. Jippie eindelijk is het  geregeld en mag ik weer autorijden. Wat ben ik blij dat alles er op zit en ik niet meer hoef te stressen en verplicht te fietsen.

Meer energie

Na de buikgriep kreeg ik gelukkig vrij snel weer wat energie om de deur uit te gaan. Dinsdag stapte ik weer op de fiets om wat boodschapjes te doen. Het was wel een enorme inspanning, maar wat voelde het heerlijk om uit huis te zijn. Daarna lekker weer in bed gekropen om de nieuwe serie van Soof op Videoland te kijken. Supergrappig, maar wat werkt de app slecht. Hij onthoudt niet waar ik gebleven ben. Ook kunnen we het nieuwe seizoen van The Blacklist nu kijken, heerlijk.

Buikgriep

Ons dochtertje had al sinds maandag diarree en vandaag was ik er ook door geveld. Ik had ook helemaal geen fut, dus er zat weinig anders op dan in bed te blijven. Ik werd er erg verdrietig van. De hele week vroeg ons dochtertje best veel aandacht, wat ik haar maar beperkt kon geven. Hierin voelde ik mij erg tekort schieten. Ditzelfde geldt eigenlijk ook voor als mijn vriend ziek is. 1 à 2 dagen kan ik dan voor ons zorgen, maar daarna stort ik ook in. Pijnlijke conclusie: gezinsleden ziek en MS gaan niet samen.

Dit zorgde voor best wat traantjes. Ook omdat ik weer op de fiets was gestapt en op het punt stond om het wandelen en fitnessen weer op te pakken. Nu was ik eerst al ernstig verzwakt door mijn MS aanval van vier weken geleden en nu met de buikgriep werd ik nog verder terug geworpen. Steeds weer de motivatie opbrengen om weer op mijn oude niveau terug te komen, voelt zo oneerlijk. Hopelijk voel ik mij na het weekend weer stukken beter.

Orthomoleculaire therapie vervolg

Vandaag had ik weer een controleconsult gepland. Ik was eind januari voor het laatst geweest en had nog wat vragen over mijn dieet. Ook speelt mijn dunne darm op, dus daar moeten we ook mee aan de slag. Eerst werden mijn vragen beantwoord, waarvoor inuline aan mijn supplementen toegevoegd werd. Dit kon ik goed volgen en komt in de plaats voor de movicolon voor mijn darmen die ik nu van de huisarts krijg. Vervolgens werd mijn lijf doorgemeten. Ik had een tekort aan vitamine B3 en B12. B12 hebben veel MS en coeliakiepatienten tekort, dus dit kon ik ook plaatsen.

Wat ik niet kon plaatsen, was veel lood. Daarvoor kreeg ik een capsule die het af gaat breken. Nu zat ik opeens op 10 supplementen. Ik gaf aan dat ik dit wel heel veel vindt. Hierbij mijn lijst: zink, B3, B12, C, D, levertraan, alfa R liponzuur, GABA, Inuline, Chlorella. Gelukkig zijn drie ervan maar tijdelijk en ben ik daar over 2 maanden weer vanaf.

Rustige week

Ik had deze week maar één afspraak buiten de deur. Voor de rest had ik weinig plannen, behalve de dagelijkse dingen als wassen, strijken en boodschappen doen. Ik mocht deze week voor het eerst niet autorijden. Wat is dat vreemd. Ik liet mij er wel een beetje door beperken, want vrijdag pakte ik pas voor het eerst mijn fiets. Ik had drie weken geleden voor het laatst gefietst. Doordat ik toen na het afstappen stond te wankelen, was de drempel om weer op te stappen wat hoger geworden. Hetzelfde gold voor onze avondwandeling. De twee weken hiervoor ging ik met de rolstoel, maar nu werd het weer tijd om het wandelen op te pakken. We startten donderdagavond met een klein rondje rond onze wijk. Dit ging best goed, dus de volgende keer maar een groter rondje. Zo gaan we alles weer langzaam opbouwen om weer om mijn niveau te komen van voor de aanval.

CBR keuringsrapport gescand

Afgelopen vrijdag had de secretaresse van de neuroloog mijn keuringsrapport naar het CBR gefaxt. Tot mijn verbazing en grote vreugde was mijn rapport maandag al gescand. Ik belde direct naar het CBR en stond dit keer maar een paar minuten in de wacht. De medewerkster voldeed aan mijn verzoek om het rapport direct door te sturen naar de medische afdeling. Binnen 10 werkdagen ontvang ik een antwoord. Hopelijk is dit positief en hoef ik geen rijtest te doen. Vanaf dat moment mag ik namelijk weer autorijden, want ik ben dan weer verzekerd. Ook kan ik dan mijn rijbewijs op het gemeentehuis gaan verlengen.

Brides4fun

Al ruim een half jaar geleden had ik een afspraak gemaakt om met vier vriendinnen naar Brides4fun te gaan. Hier kun je bruidsjurken passen voor de lol en er foto’s van (laten) maken. Ik twijfelde na mijn schub wel of het haalbaar was, maar besloot er toch voor te gaan. Ons dochtertje was de avond ervoor bij opa en oma gaan logeren, zodat ik een rustige nacht en ochtend had. Ik had mijn zus gevraagd om te rijden naar Den Haag.

We kregen eerst een korte uitleg en je kon per persoon twee jurken passen. Ik vond een hele gave en hier werd ik in geholpen door Daniëlle van Brides4fun. Hij zat als gegoten, maar wat zit zo’n lijfje strak. Nu hoefden we de jurk maar even aan, maar we konden ons niet voorstellen hoe je dit de hele dag volhoudt. We maakten een leuke serie foto’s met z’n vijven en ook apart. Toen was het tijd om de tweede jurk te kiezen. Dit was wat moeilijker, maar ik koos voor een wat ander model. Gelijk wist ik dat de vorige mij veel beter stond, maar ook met deze jurken maakten we een mooie serie foto’s. De tijd vloog voorbij en het was tijd om onze eigen kleding weer aan te doen en een keuze te maken uit de foto’s. We hadden een pakket met 20 foto’s erbij, dus maakten we met z’n allen een selectie. Super leuke foto’s zaten erbij. Wat een mooie herinnering aan een topmiddag.

Eerste jurk
Tweede jurk