Blog

Invalideparkeerkaart vervalt

Simone

Het was na bijna 5 jaar weer tijd om mijn Invalideparkeerkaart te verlengen. Ik had gelezen op de website van de gemeente dat de wachttijd 6 à 8 weken was en dat als je gezondheid niet veranderd was, je niet opnieuw gekeurd hoefde te worden. Tot mijn boosheid en verbazing ontving ik onderstaande brief.

Ik belde de gemeente, maar de juiste persoon kreeg ik niet aan de lijn. Er werd gevraagd online te reageren, dus daar diende ik mijn bezwaar tegen de doorlooptermijn in en lichtte ik hen in dat mijn gezondheid gelijk/iets verslechterd was. Nu maar weer afwachten.

Afsluitend weekend sporten

Simone

Mijn vriend was het hele weekend op Bospop. Voorheen ging ik dan het weekend bij mijn ouders logeren, maar nu onze dochter wat ouder is, wil ze liever thuisblijven. Gelukkig is dat aardig haalbaar als ik niet voor het avondeten hoef te zorgen, dus vrijdagavond schoven we aan bij mijn ouders.

Zaterdag gingen we bij mijn ouders lunchen en ging ik daar rusten. De demo van turnen startte pas om 16 uur. Het was erg heet in de sporthal, dus ik zocht een plaatsje beneden ipv de tribune. De verschillende demo’s waren erg leuk. Ik moest wel erg lang op het optreden van onze dochter wachten, want ze was pas net voor het einde aan de beurt. Gaaf om haar groep te zien. Om half zeven was het pas afgelopen. Ik schaamde me een beetje om zo laat pas bij mijn ouders te komen voor het eten, maar ze hadden lekker pasta voor ons gekookt. Ik was erg moe, maar gelukkig ging onze dochter vlot slapen.

Zondagochtend waren we om 8.30 uur alweer in het zwembad. Ik haalde onze dochter een uurtje later op. Deze dag wilde onze dochter graag thuis blijven, maar ze stoorde mij wel eerst tijdens mijn middagdutje. Na daar even over gepraat te hebben ging het beter. Om 14.15 uur waren we weer terug bij het zwembad om te verzamelen voor de clubkampioenschappen. Ik ging nog even naar huis tot onze dochter haar eerste afstand moest zwemmen. In het zwembad werd gevraagd of ik bij de 25 meter afstanden de briefjes met gezwommen tijden naar de teltafel wilde brengen. Dat was prima te doen om af en toe een loopje te hebben. Na haar laatste afstand moesten we lang wachten tot de prijsuitreiking, maar het was gezellig om met iedereen te kletsen. Om 18.45 uur maakte ik nog frites voor ons en gelukkig hielp onze dochter goed, want ik was gesloopt na een warme middag in het zwembad. Zo had ik toch alle seizoensafsluitingen van onze dochter meegemaakt en komende week bewust een rustige agenda gehouden om wat bij te kunnen komen.

Alles gaat even mis

Simone

Gisterochtend kwam ik tot de ontdekking, dat mijn rijbewijs niet meer in mijn telefoonhoesje zat. Overal gezocht, het restaurant gebeld waar ik woensdagavond gegeten had, maar nergens te vinden. Ik maakte een afspraak bij de gemeente om dinsdag een nieuw rijbewijs aan te vragen en hoopte dat ik mijn rijbewijs in de tussentijd nog zou vinden.

Vanmorgen trok ons toilet boven niet goed door. Voor het roeien heb ik nog mijn vader ingeseind of hij er vandaag nog naar kon kijken. Ook belde ik Medipoint weer om te vragen naar de status van mijn nieuwe rolstoel. Ik had hier woensdag al voor gebeld en zou teruggebeld worden. Ik kreeg te horen dat nav mijn telefoontje woensdag mijn rolstoel pas was besteld. Wat een teleurstelling, want ik wacht al twee maanden. Over de levertijd kon niets gezegd worden. Elke keer stelt Medipoint mij toch weer teleur. Van frustratie en teleurstelling had ik een korte huilbui.

Na deze huilbui was het tijd om op pad te gaan. Ik deed onderweg naar het roeien nog wat boodschappen bij de AH. Bij het roeien aangekomen, wilde ik mijn scooterkoffer openen, maar hij ging niet open. Hij leek wel op slot, terwijl mijn sleutels, telefoon enz in het koffertje zaten. Gelukkig waren mijn roeigenoten al aanwezig en kon ik de scooter in de loods zetten. Ik belde mijn vriend die op het punt stond om naar Bospop te vertrekken of hij de reservesleutels van de scooter buiten wilde leggen. Daarna belde ik mijn vader om af te spreken dat hij bij het roeien zou zijn, als ik klaar was je roeien. Een flesje water werd geregeld en zo gingen we toch roeien. Ik nog wel enigzins gestrest, maar dat werd gelukkig wat beter. Bij Oud Verlaat stopten we voor pauze bij het café. Hierna ging ik nog een stuk sturen en het laatste deel roeide ik weer mee. Bij terugkomst stond mijn vader op mij te wachten en gelukkig ging het koffertje gelijk open met de reservesleutel. Dat was een meevaller. Zo kon ik toch nog een paar uurtjes rusten voor onze dochter bij de BSO opgehaald moest worden.

’s Avonds lukte het niet om is toilet te ontstoppen, maar de volgende ochtend toen ik mijn vader hielp om de toiletpot eraf te halen, konden we de verstopping direct verhelpen. Gelukkig, ook weer opgelost.

Antwerpen poging twee

Simone

In april hadden we ons verblijf in Antwerpen helaas af moeten breken, omdat mijn zus zich niet goed voelde. Nu gingen we nog een dagje terug. We hadden nog tickets voor het chocolademuseum en we konden vlakbij parkeren op een invalideparkeerplaats. Het museum was erg interessant en aan het einde mocht je allerlei soorten chocolade proeven. Deze was wel warm direct uit de tank, dus dat was even wennen. Natuurlijk kochten we ook nog wat in de souvenirsshop. Hierna liepen we naar IceLab om een glutenvrije wafel te eten met slagroom en chocolade. Deze waren erg lekker, maar onvoldoende vullend voor de lunch. Daarom liepen we ook nog naar het Pastrylab waar we een pizzarol, chocoladebroodje en blondie deelden. Zo leuk om zoveel dingen te proberen. Hierna kwamen we in de winkelstraat terecht waar ik nog een jurk, broek en bonbons kocht en ook mijn zus goed slaagde. Via het Centraal Station liepen we terug naar de auto. Zo hadden we een topdag in Antwerpen gehad van 10 tot 16 uur. Erg gaaf dat ik het zo lang volgehouden had zonder te rusten.

Studiedagen

Simone

Onze dochter had vrijdag en maandag een studiedag. Op vrijdag gingen we met mijn schoonmoeder alvast voor haar verjaardag lunchen bij De Gouden Leeuw in Voorschoten. Hier was de lunch in buffetvorm en de chef leidde mij speciaal rond om te vertellen wat allemaal glutenvrije was. Hij bakte ook glutenvrij brood en een kroket voor mij. Ook vond mijn vriend glutenvrije koekjes, waar ik een heerlijk toetje mee maakte. Ik vroeg  om wat slagroom, zodat ik een wafeltje met compote kom maken en at ook nog brownie. Wat een geslaagde lunch!

Zaterdag en zondag was mijn vriend wandelen in Nunspeet, dus had ik leuke dingen gepland voor mijn dochter en ik. Zaterdagmiddag gingen we bij een vriendin zwemmen en avondeten en zondagochtend gingen we met mijn zus en kids midgetgolfen en poffertjes eten in Rotterdam en avondeten bij mijn ouders. Zo was gemak en gezelligheid ideaal gecombineerd.

Maandagochtend ging ik met onze dochter naar Duinrell. We waren er stipt om 10 uur en gingen eerst naar de rodelbaan. Helaas ging deze pas later open en gingen we naar de achtbanen. De nieuwe kikkerachtbaan gevolgd door de Mad Mill (zonder mij) en daarna de Falcon. Bij de splash moesten we best een tijdje wachten en zelfs bij de dichte boot kwamen we drijfnat eruit. Hierna in de Dragonfly en toen via de zweefmolen toch weer naar de rodelbaan. Hier moesten we lang wachten, dus bleef ik zo lang mogelijk op het bankje zitten om daarna bij te sluiten. Onze dochter wilde graag nog een tweede keer, maar ik had lang genoeg in de rij gestaan. Hierna besloot ze dat ze toch nog in de waterspin wilde, dus liepen we daarheen. Het was er niet druk en ze ging drie keer achter elkaar. Bij mij begon de vermoeidheid op te spelen, dus gingen we naar het laatste deel vooraan waar we onderweg in de botsboten en het schaduwhuis gingen en nog twee keer van de Aqua Shute. Tot slot ging onze dochter nog in de Katapults en reden we om 14.45 naar de BSO. Hier had onze dochter geen zin om naartoe te gaan, maar ik moest echt nog even bijkomen van de gave lange dag. Wat hadden we veel attracties kunnen doen ondanks alle schoolreisjes die er waren.

Intakegesprek deel 2

Simone


Ik had erg tegen mijn tweede gesprek bij PsyQ opgezien. Het begon heel vervelend dat ze graag één van mijn ouders wilden inbellen. Ik belde mijn moeder, maar die had een afspraak. Als ze dit van tevoren verteld hadden, had ik dit gewoon kunnen regelen. Nu ging ik zelf de vragen eerst beantwoorden op mijn huidige niveau en daarna nog vanuit mijn kindertijd (tot 12 jaar). Na het gesprek kreeg ik direct de uitkomst te horen. De diagnose luidde gemengde ADHD. Ik scoorde 6 op hyper en 4 op concentratie. Gemiddeld dus 5 en bij 5 en hoger wordt de diagnose ADHD gegeven. Voor mij geen verrassing. Hierna had ik nog een gesprek met de psychiater erbij. Deze bood mij groepstherapie aan om meer te weten te komen over ADHD en één op één therapie met een psycholoog om tot eventueel medicatiegebruik te komen. Deze medicatie zou wel meer gericht zijn op ADHD, dan op slaap, waar ik naar op zoek ben. Dezelfde middag besloot ik eerst met de mirtazapine van de neuroloog te starten om goed op te kunnen laden. Dan kan ik in de tussentijd nadenken wat ik verder bij PsyQ nog wil.

Familieweekend

Simone

Met mijn familie gingen we naar Port Zélande. Mn ouders kwamen de rolstoel ophalen en daarna reden we naar het strand bij Ouddorp. Op de parkeerplaats was mijn zus er ook al met de kinderen. We moesten een heel eind lopen op het strand, omdat heb eb was. Daarna was het voor mij eerst even bijkomen. In de tussentijd kwam ook onze schoonzus met de kids. Onze dochter wilde meteen het water in. Ze speelden heel lang leuk, tot er een kwal gezien werd. Daarna waren ze een stuk banger om het water in te gaan. Na de lunch reden we naar Port Zélande, waar we onze huizen al in konden. Wij hadden een 6 persoonshuis en de rest een 12 persoons vlak bij ons. Na het opmaken van de bedden ging ik nog even rusten. Toch kriebelde het om met de rolstoel een rondje te gaan rijden om het park te verkennen. Mijn vriend en zus liepen mee. ’s Avonds gingen we pannenkoeken eten en daarna voor ons een heel bijzonder glutenvrij toetje bij een ijswinkel. Een glutenvrij hoorntje met softijs. Toen onze dochter net sliep begon het harder te waaien. Wij keken over de haven uit en zagen een rolwolk snel dichtbij komen. Deze eerste bui ging aan ons voorbij maar even later begon het te onweren. Wij bleven een hele tijd kijken naar het mooie schouwspel van de natuur.

Zaterdagochtend gingen we met z’n allen naar het RTM trammuseum. Hier keken we eerst een naar de verschillende oude rijtuigen en hierna maakten we een ritje over de Brouwersdam. Daar waren ze Concert at Sea aan het opbouwen, dus dit was heel leuk om te zien. Voor de lunch reden we naar de visboer in Ouddorp waar ze glutenvrije kibbeling serveren. Deze was echt heerlijk. Ik ging ’s middags naar bed en de kids gingen zwemmen en daarna nog krabben vangen. Tijdens de WK wedstrijd van Nederland ging ik met mijn ouders nog een stukje wandelen op het park. We vonden het stukje strand waar we de volgende ochtend gingen suppen. Ik heb ook nog een tijdje gesupt met onze dochter voorop. ’s Middags gingen de kids eerst klimmen op het park en daarna het Aquapark op het water. Mijn vriend moest mee het water op als volwassene. Ik had dit vorig jaar met onze dochter gedaan, dus wist hoe zwaar het was. Ik keek genietend toe vanaf de kade. Daarna ff pauze en daarna naar de bounce-trampolines. Dit zouden de kids gisteren eigenlijk al doen, maar vanwege de regen was het afgelast.

Maandagochtend ruimden we het huisje op. Mijn vriend reed direct naar huis om alles op te ruimen en nog te werken en ik ging met de rest mee zwemmen. Onze dochter wilde vaak van de wildwaterbaan. Toen mijn benen niet meer wilden, wachtte ik buiten tot de rest ook uitgezwommen was. We lunchten nog met z’n allen en daarna reden mijn dochter en ik met mijn ouders richting huis. Eerst langs de BSO, zodat onze dochter daar nog lekker kon spelen en ik mijn bed nog in kon gaan. Het was een gezellig weekend geweest.

Vlettentocht roeien en botanische tuin

Simone

Deze week stonden er veel leuke activiteiten in mijn agenda. Gisteren had ik al lekker geroeid en vandaag gingen we met het roeien varen in sloepen. We verzamelden om 10.30 uur en ik zat ingedeeld in de Eresloep van de Maas met gezellige roeimaatjes van de maandag en vrijdag. We voeren richting Oud Verlaat. Het was in het begin nog wat frisjes, maar later ging het zonnetje nog schijnen. De schipper was een vrijwilliger van de vrijdag en degene die mij bij de Lions van Rhoon en de Vrienden van Roeivalidatie betrokken heeft, dus ik ging een tijdje bij hem kletsen. Natuurlijk vond hij dat ik ook nog een stukje moest sturen. Weer terug bij de roeivereniging was er een gezamenlijke lunch met pannenkoeken. Deze sloeg ik over, om nog even te kunnen rusten voordat onze dochter weer uit school kwam. Op dit soort dagen hoef ik haar gelukkig niet meer uit school te halen en komt ze zelf naar huis.

Woensdagochtend ging ik met mijn schoonmoeder naar de botanische tuin in Delft. Ik had hiervoor gratis toegang met mijn Rotterdampas en bij de balie werden we super fijn ontvangen door een enthousiaste medewerker die ons wat meer vertelde over de tuin. In iets meer dan een uur liepen we door de kassen en de tuin. Hierna gingen we nog high tea-en bij Ann en Max bij het station. Ik had met hen vooraf contact gehad over de mogelijkheden van een glutenvrije high tea. Ze verrasten mij met verschillende taartjes; echt heel leuk en lekker. Hierna bracht ik mijn schoonmoeder nog naar huis en rustte ik thuis extra lang na twee drukke en lange ochtenden.

Telefonisch consult neuroloog

Simone

Vandaag belde de neuroloog van het slaapcentrum mij om 14.00 uur. Precies tijdens mijn rusttijd, maar dit kon niet anders gepland worden. Uit het slaaponderzoek kwam niets, zoals ik al verwacht had. Ik vertelde haar dat ik na ruim een jaar slecht slapen echt opgebrand was, dus ze stelde voor om Mirtazapine te gaan gebruiken voor 3 maanden. Mirtazapine is een antidepressivum met als bijwerking dat je er goed mee kunt slapen. Ik heb het uit laten schrijven, maar wacht volgende week mijn gesprek bij PsyQ nog even af voor ik iets ga slikken. Ik was wel opgelucht dat ik in elk geval een geneesmiddel voorgeschreven kreeg, om weer een tijdje “normaal” te gaan slapen.