Doordat de blog was gecrasht zijn we bezig met onderhoud aan de blog. Hierdoor ben ik even uit de lucht maar hoop dat we snel weer online zijn!
Blog
Starten Utrogestan
Op 18 december ben ik gestart met Utrogestan 200 mg voor het slapen gaan samen met Oestrogel. De eerste maand heb ik best goed geslapen, maar denk dat het eerder komt door de versuftheid van de Utrogestan dan door de hormonen zelf. ’s Morgens had ik soms nog een zwaar hoofd en gedurende de dag voelden mijn emoties afgevlakt. Ik vergeleek dit met de werking die Ritalin vroeger op mij had. Daar werden mijn emoties ook erg vlak van. Toch nam ik dat nu voor lief, want slapen en mij weer fit voelen is echt belangrijker.
Net als bij de pil, moest ik een stopweek aanhouden voor mijn menstruatie. In deze week sliep ik gelijk weer slecht. Op 15 januari startte ik met de tweede periode, maar helaas werkte de Utrogestan nog nauwelijks op mijn slaap. Ik besloot weer een afspraak bij mijn huisarts te maken. Eigenlijk zouden we pas na 3 maanden evalueren, maar mijn humeur leidt heel erg onder mijn slaaptekort. Ik ben thuis best somber en zie niet zoveel lichtpuntjes in mijn week. Hoogste tijd dat ik weer beter in mijn vel ga zitten.
Zieke cavia
Op 2 januari leek onze cavia Kruimel weer minder te gaan eten, dus ging ik nog dezelfde dag met haar naar de dierenarts. Twee maanden geleden had ze dit ook al ook gehad en toen bleek ze een haak aan haar kiezen te hebben die in haar tong een wondje had veroorzaakt. Nu werden ook haar tanden geslepen, maar helaas ging ze niet beter eten. We startten met de pijnmedicatie die we nog in huis hadden van de vorige keer tandenslijpen. De volgende dag ging ik weer terug naar de dierenarts. Ze kreeg een injectie voor haar darmen en ik leerde hoe ik haar moest dwangvoeren. Dit moest om de 3/4 uur en dan 2/3 milliliter. Dit leerde ik thuis weer aan mijn vriend. Maandagochtend ging ik weer terug naar de dierenarts. Weer kreeg ze een injectie voor haar darmen en ik kreeg dit nu ook mee als medicatie voor thuis. De dierenarts was nog steeds hoopvol dat Kruimel weer zelf zou gaan eten. De hoeveelheid dwangvoeren moesten we ophogen naar 5 ml per keer. Het voelde net of we weer een baby in huis hadden die om de 3/4 uur gevoerd moest worden. Ook als ik ’s nachts wakker werd, ging ik eruit om haar voeding te geven. Na dit een week gedaan te hebben, had ik weer een telefonisch consult met de dierenarts. Zij wilde Kruimel toch nog niet opgeven, dus werd er nog krachtvoer aan het dwangvoer toegevoegd. Ook dit had niet het gewenste effect, dus op 22 januari hebben we haar in laten slapen bij de dierenarts. Het was heel verdrietig om daarbij aanwezig te zijn. Onze Kruimel was drie jaar oud. Haar zusje Roos hadden we vorig jaar al in laten slapen.
Cavia’s zijn kuddedieren, dus startten we de zoektocht naar een maatje.
Vakantie Oostenrijk 2027?
18 januari
Ik ben eigenlijk nooit zo vroeg als dit jaar met het inwinnen van informatie voor 2027, maar op Facebook zag ik een mooi appartement in een bericht in een lokale groep voor op vakantie in Oostenrijk. Er werd bij vermeld dat ze kostenloos voor kinderenprogramma’s aanbieden met klimmen in watervallen, klimbos, boogschieten enz. Je kan ook dagelijks gratis gebruik maken van de tennisbanen, een
openlucht zwembad in de bergen, minigolf en discgolf.
In de omgeving zijn verschillende leuke
kindgerichte wandelingen, het
Toverwoud, de Belevenis-tocht, het
Kikkerpad, de Water-belevenisweg, en
nog veel meer.
Wat leek mij dit gaaf voor onze dochter.
Via WhatsApp zocht ik contact met de Belgische eigenaren om te vragen naar de mogelijkheden voor rolstoelvriendelijke wandelingen in de omgeving. Ik kreeg heel snel antwoord op mijn vragen en werd eigenlijk steeds enthousiaster. Oostenrijk staat al jaren op mijn lijstje door de mooie foto’s van mijn zus en vrienden die naar Serfaus geweest zijn, maar doordat bij die locatie maar een paar paden geschikt zijn voor de rolstoel, vonden we dat niet de beste bestemming. Ook is de informatie soms lastig te vinden. Doordat in het gebied wat ik nu gezien heb, ook veel gefietst wordt, zijn veel paden goed toegankelijk in de Tiroler Zugspitz Arena. Ook kun je downhill met een skelter, wat mij erg gaaf lijkt. Dus wie weet wordt dit wel onze bestemming voor de zomer van 2027.
Sneeuwplezier
Wat heerlijk dat er zoveel sneeuw viel in het laatste weekend van de kerstvakantie. Onze dochter bracht veel tijd buiten door. Ook ik vond het heerlijk om in de verse sneeuw te wandelen, al kwam ik niet verder dan een blokje rondom onze straten. Gelukkig werden veel van de lessen van mijn vriend online gegeven, waardoor hij haar met de slee kon halen en brengen naar school. Ik genoot van hun mooie foto’s en verhalen. Voor mij was deze week wat saai, doordat het roeien niet doorging en ik buiten maar kleine stukjes kon lopen. Gelukkig kon ik wel met de auto op dinsdag naar de fitness om toch nog iets aan sport te doen. Donderdagavond ging ik met een vriendin uit eten in Capelle. Was heel gezellig en heerlijk om even uit huis te zijn. Vrijdag moest mijn vriend weer aan het werk in Delft, dus liep ik samen met onze dochter naar school. Het was best nog wel glad, dus dat viel tegen. Op school ging ik even zitten in de lerarenkamer om bij te komen voor in aan de terugreis begon. Na deze sneeuwweek begon voor mij mijn ‘normale’ ritme weer op 13 januari met volop afspraken en eindelijk na drie weken weer te kunnen roeien.
Blogs schrijven minder makkelijk
Mijn favoriete dagdeel om blogs te schrijven is ’s morgens vroeg, voordat iedereen wakker is. Alleen door mijn slaaptekort ben ik op dat moment van de dag lang niet zo scherp als vroeger. Nu slaap ik wel beter met de Utrogestan, maar doordat deze hormonen een gele sticker hebben dat ze het reactievermogen beïnvloeden, voel ik mij ’s morgens nog wat suf. Daarom is het nog even zoeken naar een geschikt moment. Nu mijn achterstand van een maand weer weggewerkt. Alleen voelt het schrijven dan meer als verplichting, dan dat het werkt als verwerking of herbeleving van leuke dingen. Dus even op zoek naar een juiste schrijf-modus.
Kerstcircus
Onze dochter mocht kiezen of we in de kerstvakantie naar Joris en de Draak gingen in het theater of naar het kerstcircus. Ze koos voor het kerstcircus, dus hiervoor kocht ik kaartjes via Social Deal. De weersvoorspellingen waren niet best. We reden nog goed weg uit onze wijk, maar in de tunnel onder het Bergse Bos opvde A16 stonden we al stil. We zouden er 45 minuten over doen ipv 25 minuten, maar de tijd liep steeds verder op. De verwachte aankomsttijd was 5 minuten voordat de voorstelling begon en dan hadden we er 75 min over gedaan. Pas uit de tunnel begrepen we de file. De weg was veranderd in een ijsbaan. Overal om ons heen zag ik files, dus omkeren had ook weinig zin. Ik besloot door te rijden en het laatste stuk was de weg gelukkig weer schoon en konden we doorrijden. Aangekomen in het circus gauw nog even plassen en popcorn kopen. We hadden best nog een goede plaats, dus het genieten kon beginnen. Ondertussen hoorde ik nog wel regen/sneeuw, dus met enige angst dacht ik aan de terugweg. Toch genoten we enorm, vooral onze dochter was weer erg onder de indruk van alle kunstjes en gaf al aan volgend jaar weer naar het circus te willen. Het parkeerterrein was nog glad, maar de wegen waren schoon. We haalden nog even bij de MC Donalds eten voor onze dochter voor onderweg. Thuis vertelde ze direct aan haar vader dat het circus heel gaaf was en dat we maar net op tijd waren. Was weer een geslaagd uitje!
Schaatscursus dochter en oudjaar
Vorig jaar had onze dochter voor het eerst een cursus op noren schaatsen in Rotterdam gevolgd. Dit jaar wilde ze dat wel weer. Maandagochtend ging mijn vader mee, dus had ik een chauffeur. Hierdoor kon ik zelf ook schaatsen. Twee vriendinnen van onze dochter uit haar zwemteam deden ook mee met de cursus en ze zaten in hetzelfde groepje. Na 20 minuten ging ik naar de kantine om bij te komen. Ik had mijn schaatsen aangehouden, want ik wilde later ook nog wel een stukje schaatsen. Mijn vader kwam ook even koffie drinken en daarna gingen we nog terug het ijs op. Ik nog 20 minuten. Total loss was ik hierna, maar ik hoefde verder even niets meer.
Dinsdag was dag twee van de cursus. Ik ging een kwartiertje schaatsen. Dat was genoeg voor vandaag, zeker omdat ik nog moest autorijden. Na de cursus wilde onze dochter nog vrij schaatsen met haar vriendinnen. Ik had afgesproken om oliebollen bij mijn schoonzus op te halen in Nieuwerkerk, maar gelukkig mocht ze bij haar vriendinnen blijven en brachten hun ouders haar thuis.
Met oudjaar was de laatste cursusdag. Ook nu ging ik nog een half uurtje schaatsen. Onze dochter wilde weer vrij schaatsen, dus spraken we af tot 11.30 uur. Daarna zette ik onze dochter thuis af en ging ik lunchen bij mijn ouders die heerlijke glutenvrije oliebollen en appelflappen gebakken hadden. De rest van de dag deed ik rustig aan. Ik voelde mij weer misselijk en had net als kerstavond weer wat diarree, dus daar baalde ik enorm van. Om 21.30 uur ging ik nog even naar bed en viel eigenlijk vrij snel in slaap. Onze dochter maakte mij om 23.15 uur weer wakker. Het kost altijd even moeite om de knop om te zetten en de gezelligheid beneden op te zoeken. Van 00.00 tot 1.00 uur waren we buiten. Onze dochter leerde van een buurvrouw vuurwerk afsteken met alle kids bij de speeltuin. Dit vond ze geweldig. Om 1.00 uur ging het staan niet meer, dus gingen we naar binnen waar de oma’s en opa al waren. We zetten nog toastjes op tafel en genoten van al het vuurwerk dat nog afgestoken werd. Een uurtje later gingen mijn ouders naar huis en wij naar bed. Ik sliep vrij snel weer. Voor 2026 dus staan er alweer drie mooie vakanties op de planning en drie musicals, Krezip en de festivals in Bergschenhoek. Heb er zin in! Goede voornemens: ik weet er nog twee. Minder snoepen en het mediteren weer oppakken. Ze zijn wel ambitieus, dus zie wel of er wat van terecht komt. Iedereen de beste wensen voor 2026!
Kerstlunches
Eigenlijk wordt er meestal niet geroeid voor de kerstlunches, maar ik wil dat altijd wel graag. Zo regelde ik dat voor de maandag en de vrijdag toch kon roeien. Heerlijk, maar het bleek wel wat veel inspanning te zijn. Maandagochtend bedacht ik dat het leuk zou zijn om een klein cadeautje mee te nemen voor de dagkapitein van roeien. Meestal verkopen ze wel leuke plantjes bij de Jumbo of Plus op dorp, maar nu kon ik niet slagen. Gefrustreerd reed ik nog langs De Plantenhal en daar vond ik twee mooie bakjes. Dit kostte wel wat energie, dus eigenlijk was dit niet handig gepland door mij. De lunch maandag was heel gezellig, maar duurde erg lang, dus voor het toetje ging ik om 13.30 uur weg. Ik moest nog langs het ziekenhuis om mijn Kesimpta injecties te halen. Eerst moest ik heel lang wachten voor het inrijden bij de parkeergarages en daarna ging het mis bij het ophalen van mijn injecties. Deze liggen altijd klaar in de afhaalkoelkluis, maar dit keer lag hij in de ‘normale’ op kamertemperatuur klaar. Ik liep de apotheek binnen om dit te melden. Nu was ik er binnen de 7 dagen die de injecties buiten de koelkast mogen, maar anders zou €4500,- weggegooid zijn door de fout van een medewerker. De medewerkers zou het intern bespreken, dus nu echt richting huis. Uiteindelijk lag ik 14.30 uur pas in mijn bed.
Toch had ik nog niets geleerd van mijn drukke maandag, want ook vrijdag ging ik nog ‘even’ langs de AH voor de laatste boodschappen voor de verjaardag van mijn vriend morgen. Hier hadden ze gelukkig een mooie gel-amarylis voor de dagkapitein van de vrijdag.
Vrijdag verzamelden we om 10.30 uur om te gaan roeien (half uurtje later dan maandag). Het was heerlijk weer en ik werd helemaal blij van op het water zijn. De lunch startte nu gelijk om 12 uur en was om 13.30 uur bijna op z’n einde toen ik als eerste weer naar huis ging. Wat een gezelligheid en drukke dagen tegelijk.
Lumineuze Nachten
Ik had van een vriendin twee kaartjes gekregen voor de Lumineuze Nachten bij kasteel De Haar, omdat zij op vakantie ging. Ik vroeg mijn zus mee en na vroeg gegeten te hebben, reden we om 17.15 uur weg. De drukte onderweg viel heel erg mee, dus waren we mooi op tijd voor ons tijdslot van 18.30 uur. We zagen direct de mooi verlichte poort. Daarna liepen we door naar de tuinen waar de route begon. Er werd steeds door de speakers een verhaal verteld over de dieren van het landgoed en daar sloten de projecties op aan. Soms moesten we wat langer wachten, omdat veel mensen middenop het pad bleven staan, waardoor het lastig was om een plekje te vinden met de rolstoel. Dan wachtten we totdat iedereen wegging en het verhaal weer opnieuw begon. Verder was de route heel erg mooi en goed begaanbaar met de rolstoel. Ik was echt onder de indruk van de grootte van het kasteel en de projecties. Zeker een aanrader om een keertje gezien te hebben.
