Kerstlunches

Eigenlijk wordt er meestal niet geroeid voor de kerstlunches, maar ik wil dat altijd wel graag. Zo regelde ik dat voor de maandag en de vrijdag toch kon roeien. Heerlijk, maar het bleek wel wat veel inspanning te zijn. Maandagochtend bedacht ik dat het leuk zou zijn om een klein cadeautje mee te nemen voor de dagkapitein van roeien. Meestal verkopen ze wel leuke plantjes bij de Jumbo of Plus op dorp, maar nu kon ik niet slagen. Gefrustreerd reed ik nog langs De Plantenhal en daar vond ik twee mooie bakjes. Dit kostte wel wat energie, dus eigenlijk was dit niet handig gepland door mij. De lunch maandag was heel gezellig, maar duurde erg lang, dus voor het toetje ging ik om 13.30 uur weg. Ik moest nog langs het ziekenhuis om mijn Kesimpta injecties te halen. Eerst moest ik heel lang wachten voor het inrijden bij de parkeergarages en daarna ging het mis bij het ophalen van mijn injecties. Deze liggen altijd klaar in de afhaalkoelkluis, maar dit keer lag hij in de ‘normale’ op kamertemperatuur klaar. Ik liep de apotheek binnen om dit te melden. Nu was ik er binnen de 7 dagen die de injecties buiten de koelkast mogen, maar anders zou €4500,- weggegooid zijn door de fout van een medewerker. De medewerkers zou het intern bespreken, dus nu echt richting huis. Uiteindelijk lag ik 14.30 uur pas in mijn bed.

Toch had ik nog niets geleerd van mijn drukke maandag, want ook vrijdag ging ik nog ‘even’ langs de AH voor de laatste boodschappen voor de verjaardag van mijn vriend morgen. Hier hadden ze gelukkig een mooie gel-amarylis voor de dagkapitein van de vrijdag.
Vrijdag verzamelden we om 10.30 uur om te gaan roeien (half uurtje later dan maandag). Het was heerlijk weer en ik werd helemaal blij van op het water zijn. De lunch startte nu gelijk om 12 uur en was om 13.30 uur bijna op z’n einde toen ik als eerste weer naar huis ging. Wat een gezelligheid en drukke dagen tegelijk.

Nieuwe roeiboot uitproberen

Ik had de eer om vandaag de nieuwe C2 voor het eerst in gebruik te nemen. Dit wilden we een feestelijke tintje geven, dus werd de boot versierd met lintjes en ballonnen. Ik was ingedeeld met twee vrijwilligers, dus dat was luxe. Het was wel even wennen aan de nieuwe boot, want doordat hij erg licht is, wiebelt hij wat meer en voel je kleine foutjes (zoals iets te diep met je riem in het water) erg goed. Het was echter een heerlijke zonnige dag om te roeien en hebben we er voor de gevorderde roeier een mooie boot bij.

Roeien naar Oud Verlaat

Mijn vrijdaggroep van roeien had drie weken zomerstop. Ik vind dit altijd erg zonde, want na de zomerstop gaan we zelf op vakantie, dus dan zou ik vijf weken lang niet op vrijdag roeien. Ik vroeg één van de vrijwilligers of hij met mij door wilde roeien en dat lukte. Voor 11 en 18 juli sprak ik met hem af. Op 11 juli ging er ook een vrijwilliger van de maandaggroep mee en besloten we naar Oud Verlaat te roeien. Ik stuurde eerst een stuk, daarna ging ik een stuk roeien en toen waren we in Oud Verlaat. Daar dronken we een theetje voor we aan de terugweg begonnen. Wat was het stuk bij Oud Verlaat mooi en rustig om te roeien.

De week erna gingen een andere roeister en een vrijwilliger van de vrijdag met ons mee. Dit keer roeiden we tot het wisselvlot na de Irenebrug. Heerlijk om zo toch geroeid te hebben tijdens de zomerstop.

Mooie promotievideo

Vorige week had ik van de videomaker van de gemeente al de ruwe video ontvangen van de opnames van 30 juni. Deze zag er al heel gaaf uit! Ik was goed verstaanbaar en hij had echt mooie stukken uit het interview gemonteerd.

Vandaag werd de video gedeeld door de gemeente op hun YouTube, Instagram en Facebook en het eindresultaat was nog veel beter dan de ruwe versie. Ik ontving heel veel complimenten van andere roeiers en het bestuur. Ook had ik hem op mijn Facebookpagina gedeeld en ook daar kreeg ik superveel leuke reacties. Voor extra promotie deelde ik de video ook nog met een vriend die vrijwilliger is bij MS-vereniging Zuid-Holland-Noord en die plaatste de video ook. Wie weet inspireer ik andere mensen om het roeien te proberen.

Bouwen nieuwe website Roeivalidatie

Sinds half mei ben ik erg druk bezig geweest om de website van Roeivalidatie om te bouwen naar een nieuwe versie. Een vriend heeft mij geholpen een aparte ontwikkelpagina te maken op ons host-account, zodat ik in alle rust het nieuwe thema Kentwood kon inrichten. Natuurlijk hebben we alle tekstblokken gekopieerd, maar de hele homepagina moest ik zelf vormgegeven. Ook vond ik het taalgebruik op de oude website van Roeivalidatie niet helemaal bij de tijd, dus heb ik ook de teksten deels herschreven. Er kwam echter weinig feedback van degene van het bestuur van wie ik akkoord had gekregen, dus vroeg ik de secretaris om mij verder te helpen. Dezelfde avond kreeg ik zijn tekstuele feedback en een ‘go’ om na mijn zomervakantie de nieuwe website te laten draaien. Daar was ik echt superblij mee, want er gaat toch veel tijd in zitten en ik was natuurlijk heel trots op het eindresultaat. Na de zomervakantie ook nog een mooie nieuwe flyer ontwerpen en dan ziet al het promotiemateriaal er weer hedendaagd uit.

Van oud
Naar nieuw

Opnames

De gemeente Rotterdam had mijn roeivereniging twee mooie wherry’s geschonken en wilde nog een opname met interview maken van de roeivereniging. Ik werd door het bestuur voor gevraagd en natuurlijk zei ik ja.
Vorige week had ik telefonisch al een kennismakingsgesprek gehad met degene die de opnames zou doen voor de Gemeente Rotterdam en daarna een script ontvangen van de vragen die mij tijdens de opnames gesteld zouden worden. Ik had de videomaker uitgenodigd om mee te gaan in de roeiboot en dit vond hij een leuk idee.

De dag van de opnames zou het 32 graden worden, dus gingen we in plaats van 11.00 uur om 10.30 uur het water al op. Videomaker Jorg maakte eerst wat beelden bij het instappen en wegvaren en later zetten we hem even af bij het vlot van roeivereniging Nautilus, zodat hij ook beelden kon maken als we langs roeiden. Het interview deden we op een wat rustiger stuk van de Rotte zonder verkeerslawaai. Het was erg leuk om te doen en ik was erg benieuwd naar het eindresultaat. Zou ik voldoende verstaanbaar zijn, omdat het klippen van de riemen ook geluid geeft en ik ook praat tijdens het roeien? Over een week zou ik al de ruwe versie van de video ontvangen, dus nog even afwachten.

Fiets kijken en Roeivalidatie-borrel

Gisteren hadden mijn vriend en ik mijn e-bike bij de fietsenmaker gebracht met een motor-error. Ze zouden de bekabeling nakijken of de motor zou overleden zijn. Een jaar geleden had ik hetzelfde probleem, maar toen was hij voor €100,- weer gemaakt. Ik speurde online naar nieuwe Sparta F8e fietsen, maar dat viel tegen. Ik belde een lokale fietsenmaker en die vertelde mij dat mijn type fiets niet meer gemaakt werd. Hij nodigde mij uit in de winkel om een Tenway met achtermotor te proberen.

Nieuwsgierig als ik was ging ik de volgende ochtend de Tenway uittesten. Qua motor vond ik de twee verschillende Tenway’s wel geschikt, maar ik vond hem weinig comfort hebben qua fietshouding en vering. Hierna dronk ik even een kopje thee om even bij te komen en probeerde erna nog een Gazelle met middenmotor. Ik kan hier alleen op de hoogste stand mee fietsen en dan was het vandaag nog rustig weer, dus ik durf er niet op te vertrouwen dat het met veel wind dan ook nog lukt. De medewerker keek nog in de computer of de Sparta F8e nog ergens te koop stond en belde zelfs Sparta of deze nog voorraad hadden, maar helaas. Thuis zocht ik meteen verder of ik zelf mijn fiets nog kon vinden bij fietsenmakers. Ik vond nog wel een paar linkjes, maar pakte mijn rust ipv dit nog verder uit te zoeken.

Om half vier stapte ik weer in de auto naar de borrel van de Roeivalidatie. Ik was vroeg zodat ik nog makkelijk kon parkeren en het leuk vond om iedereen even te spreken. De tijd vloog heel snel voorbij. Om 18 uur was Faouzi Achbar (wethouder Sport Rotterdam) aanwezig en startte de botendoop van de twee nieuwe wherry’s die de gemeente Rotterdam gefinancierd heeft. Ook ik werd nog even in het zonnetje gezet, want ik had botennamen ingestuurd en één boot hadden ze ‘Coolsingel’ genoemd. Om 19 uur ging ik naar mijn ouders om onze dochter op te halen. Mijn vriend was bij een bruiloft, dus op deze manier kon ik toch bij de borrel aanwezig zijn. Het duurde erg lang voor onze dochter sliep, dus ik had haast geen avond meer over. Dat gebeurt tegenwoordig wel vaker en daar moet ik nog erg aan wennen. Ik ga meestal om 21.15 uur naar boven en daarvoor kijken mijn vriend en ik graag samen nog uurtje serie. Nu is dat soms maar een half uurtje of helemaal niet. Tijd om goede afspraken met onze dochter te maken dat ze tussen 20 en 21 uur ons niet meer roept, zodat ik ook nog een stukje avond over heb.

Eindelijk weer roeien

Tijdens mijn behandeling bij Ayocare mocht ik niet roeien en daarna waren we natuurlijk op vakantie geweest. Nu was ik eindelijk weer van de partij, maar ik besloot wel rustig aan te doen en maar een half uur te roeien en daarna heb ik nog gestuurd. Ik roeide met een nieuwe jongen van 32 jaar en dat was erg gezellig. Het was superfijn om weer op het water en in beweging te zijn. Ik had wat energie bewaard om aan het einde van de middag nog bij mijn schoonmoeder te gaan eten en onze dochter en de cavia’s daar op te halen. Gelukkig waren we aardig op tijd weer terug en legde mijn vriend onze dochter op bed. In de tussentijd pakte ik mijn tas nog in voor een nachtje naar Brielle met mijn zus.

Roeien bij andere vereniging

Ik was uitgenodigd door één van de vrijwilligers om met zijn roeiploeg van roeivereniging De Maas een keertje mee te roeien op dinsdag. Ik was wat vroeg in het clubgebouw aanwezig. We gingen roeien met een vierpersoonsboot en een stuurman. Wat gaat dat hard in een C4 boot. We roeiden naar het de Zaagmolenkade en legden hier onze boot aan. We stapten uit en dronken koffie bij De Brunchclub. Dat was erg gezellig. Hierna roeiden we weer terug. Na de boot uit het water gehaald te hebben ging ik gauw naar huis, want het was al 12.30 uur en om 14.30 uur moest ik weer op het schoolplein staan. Thuis eerst nog lunchen en ik kroop daarna op de bank, want voor nog geen uurtje had ik geen zin om naar bed te gaan. Het was een hele leuke ervaring om bij een ‘normale’ roeivereniging te roeien en te weten dat ik daar prima mee kan roeien, mocht ik het bij Roeivalidatie niet meer naar mijn zin hebben.

Eindelijk weer roeien

Maandagochtend lag er helaas nog steeds een laagje ijs, dus kon er niet buiten geroeid worden. Gelukkig konden we binnen oefenen in de bak. We konden met zijn vieren tegelijk in de bak, dus dat was erg leuk. 25 minuten was lang genoeg na zo’n tijd niet geroeid te hebben, maar het was heerlijk om weer te sporten.

Woensdag was er gevraagd of ik extra wilde komen roeien, omdat er opnames waren voor de ‘Meer dan Sport Award’. Ik had toegezegd om te komen. Het was nog even spannend of er geroeid kon worden vanwege de dichte mist, maar we konden toch het water op. Ik werd ingedeeld met een dame die ik nog kende van 5 jaar geleden, dus dat was wel leuk. Het was heerlijk om weer buiten te roeien. Ook kwam er ter sprake of we met Roeivalidatie mee wilden doen aan de NAR (Nationale tocht Aangepast Roeien) in Breda. Bij deze tocht moeten zelf de boten meegenomen worden en wordt er 8 of 16 km geroeid. Een dame van de woensdag en ik waren meteen enthousiast. Ik sprak af op de vrijdag en de maandag te lobbyen of er nog meer roeiers en vrijwilligers mee wilden. Op deze manier hebben we snel inzicht in de deelnemers en wat er geregeld moet worden.

Vrijdag ging het roeien ook door, ondanks dat het voor de stuurvrouw wel erg koud was. We roeiden weer heerlijk mijn vaste afstand naar de Irenebrug. In deze groep werd enthousiast gereageerd op mijn informatie over de NAR. 4 vrijwilligers en 4 deelnemers waren geïnteresseerd. Superleuk dat er zoveel enthousiasme was en dat ik deze week toch nog twee keer buiten geroeid had.