300ste blog

Op 6 oktober 2016 plaatste ik mijn eerste blog. Ik wist toen nog niet wat ik met mijn site wilde bereiken. Nu 3 jaar later, weet ik dit eigenlijk nog steeds niet. Ik ben gestopt met blogs doorzetten naar het MS-forum, maar soms vinden nieuwe mensen mijn site via gerichte zoekopdrachten. Wel hoor ik van een aantal vrienden en familieleden dat ze mij volgen en soms laten lezers een reactie achter.

Ik schrijf nog steeds met veel plezier en het helpt mij met het verwerken van mijn emoties. Vooral de negatieve kan ik hierdoor in een beter perspectief plaatsen, waardoor ik het vervelende gevoel sneller kwijt ben. Ook vind ik het heerlijk om te laten zien wat voor leuke dingen allemaal nog gewoon gaan. Lokale festivals, uitjes met ons dochtertje, vakanties, shoppen enz. Ik denk er steeds vaker aan om een foto te maken voor bij mijn blog, maar dit kan nog wel beter. Op naar de 400ste blog.

Opperdepop festival

Er was weer een festival bij ons om de hoek. Wij hadden geen kaarten gekocht, want mijn zus en ik zouden dit weekend naar Alkmaar gaan. Alleen gingen we uiteindelijk een weekend later. Nu had mijn vriendin vrijkaartjes gekregen voor de vrijdagavond, waar ze zelf met haar gezin al kaartjes voor had en ze vroeg ons mee. Super leuk en lief, want de kaarten waren ook verkoopbaar. Ik appte haar hier nog over, maar ze vond gezelligheid belangrijker.

Het volgende punt was een logeeradres regelen voor ons dochtertje nu alle oma’s en opa op vakantie waren. Ik vroeg het aan mijn zus en die zei meteen ‘ja’. Dat was makkelijk geregeld.

Ik had ’s morgens met een vriendin afgesproken in Dordrecht. Deze afspraak stond al een tijd, dus wilde ik hem niet afzeggen. Nu was het dochtertje van mijn vriendin ziek, waardoor zij de afspraak moest verzetten. Dat kwam mij eigenlijk wel goed uit, zo kon in mijn energie bewaren voor het festival.

Om vijf uur ging het festivalterrein open en toen waren wij er direct. We zochten een plaatsje in de zon en bekeken alle binnenkomende festivalgangers. Het was ons eerste betaalde festival waar ook kinderen waren. Dit was een leuke mix. Ik had van tevoren al een kleine pizza gegeten, omdat de catering verzorgd werd door lokale ondernemers. Hierdoor verwachte ik weinig glutenvrije gerechten en dit bleek juist te zijn. Er waren nacho’s en een charcuterie, maar verder niet.

Het festival werd geopend door Davina Michelle. Tijdens “Duurt te lang” stond een groepje meisjes enthousiast op een verhoging te zingen; heerlijk om te zien. Onze vrienden hadden ook hun twee dochtertjes bij zich. Één van hen had mij nog nooit in een rolstoel gezien, dus dat moest even uitgelegd worden. De volgende artiest was Jan Smit. Ook voegde een oude vriend van mij zich toe aan ons gezelschap. We kletsten een aardig poosje over de afgelopen jaren. Hij bleef de hele tijd gehurkt naast de rolstoel zitten. Ik gaf aan dat hij ook gewoon mocht gaan staan, maar dat wilde hij niet. Dan vond hij, dat hij op mij neer keek. Meer mensen ervaren dit zo, maar ik heb dit gevoel niet. Nielson was de laatste artiest die we zagen, maar zijn optreden viel tegen. Inmiddels was één van de dochtertjes van onze vrienden in slaap gevallen, dus gingen we met z’n allen naar huis toe.

Foodtruckfestival Lansingerland

Ik had eerder deze week al aan de vriendinnen van de voetbal geappt of zij nog gingen. De één had andere plannen of ging op een andere dag. Het had ’s morgens flink geregend, maar na het middagslaapje van mijn dochter en mij, knapte het weer op. Mijn vriend vroeg ik of nog wilde gaan en hij en ons dochtertje gingen mee. Toen we net op het terrein waren, brak het zonnetje door. Hup zonnebril op en de jas uit. We maakten een bankje droog en mijn vriend haalde een biertje, wijntje en een appelsap. Nu nog lekker wat te eten erbij. We kozen eerst voor de nacho’s. Later haalden we nog zakjes frites. Het was heel erg rustig, maar wij hadden het heerlijk naar onze zin. Toen de zon weer verdween achter de wolken werd het snel kouder, dus fietsten we naar huis.

Sealife Scheveningen

Het zand kwam ons al tegemoet gewaaid toen we de auto uitstapten. Wat een wind en grote golven. Gelukkig kwamen we niet voor het strand. Ik wilde graag een keertje naar Sealife. Het was erg rustig, maar dat was fijn, aangezien de doorgangen op sommige plaatsen vrij smal zijn voor de rolstoel. Ons dochtertje keek haar ogen uit.

Het grootste gedeelte wilde ze zelf lopen en soms zat ze bij mij op schoot. Fijn om haar dan even dicht bij me te hebben, want op sommige momenten blijft het jammer dat ik dan niet met haar rond kan lopen. Op de boulevard wilde ze graag mijn hand. Dat kan daar prima met genoeg ruimte om ons heen. Heerlijk hoe normaal het voor haar is, dat ik op zulke momenten in de rolstoel zit.

Bijlezen

Tijdens de zomervakantie heeft mijn website eruit gelegen, omdat hij tijdens een update was blijven hangen. Daarna was mijn site opeens onbeveiligd. Tot dit opgelost was, wilde ik geen mailing versturen. De laatste mailing was hierdoor op 19-7. In de tussentijd heb ik 11 blogs geschreven waarin in vertel over onze zomervakantie en het stoppen met werken.

Contacten onderhouden

Het contact met sommige van mijn vrienden verloopt soms moeizaam :-(. Als we een theetje willen doen, kunnen zij vaak pas na 20 uur, terwijl ik eigenlijk om 21 uur alweer moet afhaken om naar bed te gaan. Natuurlijk blijf ik dan wat langer zitten, maar daar betaal ik dagen later nog de prijs voor. Lastig dat sommige mensen juist ’s avonds vrije tijd hebben en ik overdag.

Gelukkig kunnen een aantal vriendinnen wel overdag afspreken of ’s avonds uit eten, zodat we elkaar nog regelmatig zien.

Definitief stoppen met werken

Afgelopen dinsdag had ik besloten dat ik ga stoppen met werken. Ik werkte nog maar 1x per maand, om beter in balans te blijven met thuis, sporten, afspreken met familie en vrienden enz. Nu ik ook nog 1x extra in de week wil gaan sporten, was het voor mij een hele logische keuze om te stoppen. Ik twijfelde al een hele tijd en had zelfs met mijn apotheker afgesproken om binnenkort een paar maanden te stoppen. Ze zag het hierdoor al aankomen en na mijn schub afgelopen februari had ze een back-up gecreëerd voor mijn taken. Ook organiseren ze soms leuke dingen buiten het werk om, maar qua tijdstip lukte het mij niet om daaraan mee te doen. Ik vond het best lastig om mij hier steeds voor af te melden.

Ik neem op 28 september deel aan een afscheidsworkshop pottenbakken van een collega. Blij dat ik eindelijk een keertje met een uitje van de apotheek mee kan en leuk dat mijn 19 maanden werk op deze manier afgesloten wordt.

Uitbreiding fysio fitness

Na de vakantie was mijn fysiotherapeut van de fitness begonnen over de mogelijkheid om Qi gong te volgen bij hen. Qi gong is een onderdeel van de Chinese bewegingsleer, die men zich aanleert, om de lichamelijke en geestelijk gezondheid te behouden en verbeteren. Qi gong werd ook gegeven bij het MS centrum in Rotterdam, maar dat is inmiddels gesloten. Ik heb het toen niet gevolgd, omdat dit gegeven werd op een dag die mij niet uitkwam.

Natuurlijk had ik hier interesse in. Ik ben in gedachten al een tijd op zoek naar iets voor erbij. Ik had yoga geprobeerd en dat was wel fijn, maar ben toch meer op zoek naar iets dat meer ontspanning geeft. Het is natuurlijk extra makkelijk als het in de buurt is. 20 september start de eerste les.

Eten bij ’t Zusje

Een vriendin van mij en haar man waren al jaren enthousiast over eten bij ’t Zusje en zei steeds dat wij dat ook een keertje moesten gaan doen. Ook vertelde ze dat glutenvrij goed geregeld is. Het was er nog niet van gekomen, maar er was nu ook een nieuwe vestiging geopend in Rotterdam. Ze wilden ons graag trakteren, omdat we veel spulletjes van ons dochtertje aan hen gegeven hadden. We regelden allebei oppas voor onze meiden en hadden om 18 uur afgesproken. Wij waren net iets eerder en installeerden ons aan het kleine haventje, want het was heerlijk weer om buiten te zitten.

Onze vrienden arriveerden en legden ons het principe uit, dat je per ronde 2 gerechtjes kon bestellen. Ik kreeg een aparte glutenvrije kaart, waarop best veel mogelijk was. Soms hadden ze het broodje doorgekrast, maar kon ik wel het vleesgerecht bestellen.

Onze eerste bestelling werd geserveerd en nadat deze op was, plaatsten we direct ons blaadje voor de volgende ronde. In mijn gerechten stond steeds een glutenvrije prikker.
Standaard kregen we blaadjes voor vijf rondes, maar toen moesten we nog aan de toetjes beginnen. Ik deed soms maar 1 gerecht per ronde mee. Ik vond het eten verrassend goed van kwaliteit voor dit concept. Qua toetjes bleef er helaas weinig over. Veel ijs en crème brûlée. Ik besloot een dubbele crème brûlée te bestellen als afsluiter. Vanaf 21 uur was ik erg moe en werd ik wat stiller. Om 21.45 uur hebben we afscheid genomen, terwijl onze vrienden nog op de laatste ronde wachtten. Zij trakteerden ons als bedankje voor de baby-spullen die we doorgeschoven hadden. Veel te gek natuurlijk, maar het was heel erg lekker en gezellig. Zeker een restaurant/concept om nog een keertje naar terug te gaan.

Mogelijkheid afspraak afzeggen

Vanmorgen kwam eerst mijn vader wat kleine klusjes doen bij ons in huis. De meeste dingen kan mijn vriend zelf, maar deze twee niet. Er moest een nieuwe thermostaatknop op een radiator geplaatst worden en de behuizing en binnenkant van de rolluiken moesten vanaf een ladder schoongemaakt worden. Ik ondersteunde mijn vader hierbij.

Met lunchtijd waren we klaar toen ik een appje van mijn vriendin kreeg over haar dochters verjaardag ’s middags. Er kwam alleen familie, dus ik mocht ook een ander keertje komen. Ik besloot toch gewoon vandaag te gaan, ondanks dat ik best wel moe was. Zelfs als het aangeboden wordt, vind ik het moeilijk om af te zeggen.