Veel te doen

Wat een drukte in mijn hoofd deze week. Ik wil alles weer gelijk gewassen en opgeruimd hebben. Er staan weer gezellige afspraken in de agenda, waar ik naar uitkijk om mijn vriendinnen etc. weer te zien.

Door mijn drukke hoofd, lukt het me de eerste dagen thuis niet om ’s middags in slaap te vallen, waardoor de middag en avond extra pittig zijn. Ook heb ik nu meer last van de warmte, doordat deze nog in huis hangt. Gelukkig is de buitentemperatuur laag, waardoor het binnen steeds een halve graad koeler wordt.

Toch is het heerlijk om weer thuis te zijn. Ons dochtertje gaat deze week twee dagen naar de opvang. Op de eerste dag verruilden we haar ledikant voor een groot bed. Best een klus, maar het eindresultaat is erg gaaf. Er heeft zich een koper gemeld voor het ledikant en de commode, waardoor alles snel weer weg is. Wat worden kleine meisjes groot. Over een maand wordt ze drie.

Op vrijdag ging ik, na het wegbrengen van ons dochtertje naar de opvang, naar mijn vriendin in Zevenhuizen. Daar eerst bijgekomen op de bank voordat we naar de Intratuin gingen. Ik had nog wat vaste planten nodig, maar wilde persé de fijnstraal. Op internet stond dat ze beperkt op voorraad zijn, maar in de winkel konden we ze niet vinden. De medewerker die we aanspraken, had geen idee welke plant we bedoelden. Ook de andere twee vaste plantensoorten waren niet te vinden. Wat een teleurstelling. Tijd om weer verder bij te kletsen op de bank. Om 12 uur ging ik richting huis.

Vanuit de auto belde ik naar tuincentrum de Driesprong of ze daar de planten wel hebben. Ze hadden ze op voorraad, dus ik besloot hier nog even langs te gaan. Het kostte wat meer tijd dan verwacht, maar nu was ik toch met planten thuis. Mijn vriend hielp met uitladen en maakte mijn lunch, want ik was over mijn grens gegaan. Gauw naar bed om op te laden en de rest van de dag rustig aan te doen.

Tweede vakantieweek

We waren vorige week al twee keer (dinsdag en donderdag) bij het Robin Hood restaurant in Drouwen wezen eten. Het is een Bourgondisch restaurant waar ze bij binnenkomst direct een glutenvrij broodje serveren, het vlees op de grill wordt bereid en er een aparte glutenvrije frituurpan is.

Het restaurant ligt naast het attractiepark Drouwenerzand. Ons dochtertje wilde er graag heen en het park lag ’s middags grotendeels in de schaduw. We besloten hier dinsdagmiddag na mijn dutje naartoe te gaan. We begonnen met een ritje in de vliegende olifanten, gevolgd door een treinrit en de zweefmolen. Ook gingen we in de draaimolen en de autorondrit. Dit laatste wilde ons dochtertje heel vaak achter elkaar, dus ik zocht een plaatsje op het terras om mensen te kijken. Mijn vriend haalde het avondeten: frites met een glutenvrije kroket en frikandel. Erg goed geregeld hier. Hierna gingen we in nog een paar dingen, maar we werden de 34 graden ook wel zat en het was al bijna 19 uur. Terug naar ons vakantiehuisje en lekker afkoelen in de airco van de auto.

Door de warmte deden we deze week verder rustig aan. We gingen elke dag zwemmen en weer lekker uit eten op woensdag- en vrijdagavond. Voor koken was het eigenlijk te warm, maar dit deed mijn vriend toch dapper.

Op vrijdagochtend kwam een vriendin met haar gezin op bezoek. Zij stonden op een camping dicht bij ons en vanwege Corona hadden we elkaar een tijd niet gezien. Meestal spreken we in Dordrecht samen af, waardoor ik haar kinderen al zeker vijf jaar niet gezien had. Wat waren die groot geworden. Heel leuk om haar gezin weer compleet te zien. Onze kinderen vermaakten zich goed, zodat we gezellig konden kletsen. Ik had op mijn 13, 14 en 15e op dezelfde camping gestaan met mijn ouders, dus was erg benieuwd wat nog hetzelfde was. De ochtend vloog voorbij. ’s Avonds gingen we voor de derde en laatste keer bij Robin Hood eten, wat weer erg lekker was.

Zaterdagochtend gingen we naar Zoo Bizar in Orvelte. Dit is een verzamelhuis met bijzondere (huis) dieren zoals grondeekhoorns, gordeldieren, stinkdieren, vleerhond, insecten, slangen enz. Ons dochtertje keek in alle hokken. Toen we bijna alles gezien hadden, werd er een presentatie gegeven over drie dieren: de kleine tenrek, hagedis en slang. Je mocht deze ook aanraken, erg leuk gedaan. We liepen ook nog een rondje in het monumentale dorpje. Op de terugweg lunchen we bij pannenkoekenrestaurant de Strohoed in Elp. We hadden hen al twee keer gebeld (op de dag zelf) voor het avondeten, maar steeds zaten ze vol. Erg leuk dat we er nu toch konden eten. Wel binnen, want het regende. De pannenkoek was erg lekker, al kreeg ik hem maar voor de helft op. De andere helft pakten ze in, zodat ik daar morgen nog een keer mee kon lunchen.

Op zondag gingen we naar Landgoed ’t Loo in Oldebroek waar mijn schoonzus en neefje hun verjaardag vierden. Dit was ruim een uur rijden, dus na het ontbijt meteen de auto in. Het was een erg leuke dag met taart en zwemmen in de plas met z’n allen. Meestal gingen we na de lunch weer terug, maar het was zo gezellig dat ik daar op een bed ging rusten. Ik was erg onrustig, want ik hoorde vreemde geluiden en was erg benieuwd wat de rest aan het doen was. Op een gegeven moment had ik mijn telefoon erbij gepakt om mijn lijf wat rust te geven en mijn onrustige geest bezig te houden. Na een uur zocht ik de gezelligheid weer op en zag dat ons dochtertje weer aan het zwemmen was. Om 16.00 uur was het tijd om naar ons vakantiehuisje terug te gaan. Ons dochtertje was na een paar minuten al in slaap gevallen. Wat een bonusdag nu het zonnetje zo meegewerkt had.

Op maandagochtend pakten we onze spullen in en gingen we weer naar huis. Een dag eerder dan gepland, maar doordat we voor vandaag geen plannen hadden, leek het ons heerlijk om weer in ons eigen bed te slapen. We mochten ons dochtertje bij mijn ouders brengen, zodat we de spullen uit konden pakken en ik ook kon uitrusten. Daarna aangeschoven voor het avondeten. Fijn al die hulp op zo’n intensieve dag.

Eerste vakantieweek Exloo

We hadden de meeste tassen en kratten vrijdagavond al in de auto gezet, maar de laatste dingen moesten er nog bij. Ook namen voor het eerst de twinnyload van mijn ouders mee met daarop de rolstoel. Zo hadden we meer ruimte in de auto om boodschappen en speelgoed mee te nemen. Om 9 uur stapten we in de auto en we reden soepel door naar ons vakantiehuisje. Daar lag de sleutel klaar. We ruimden alles grotendeels op en na de lunch kon ik even naar bed.

’s Middags ging ik met ons dochtertje naar het buitenzwembad. Dit was heel erg leuk. Ze wilde ook graag een keer van de hoge glijbaan, dus klommen we samen naar boven. Ze vond het toch nog wel spannend, dus hierna gingen we weer bij de kleine badjes spelen. We hadden om half zes een tafel gereserveerd bij Toby’s steakhouse in het dorp. Hier konden we lekker buiten eten en genieten van de wijn, het eten en het vakantiegevoel.

Op maandag gingen we naar Wildlands. Er waren afgelopen weekend al negatieve krantenberichten verschenen over de drukte, dus we waren hierop voorbereid. We begonnen om 10 uur met Jungola en hier hadden we nauwelijks last van de drukte. Dit veranderde toen we toe waren aan Serenga. Wat een hoop mensen en op sommige plekken was 1,5 meter afstand houden niet mogelijk. Bij de safari truck was een wachtrij van een uur en we hadden honger, dus deze sloegen we over. Vanaf het terras hadden we met een frietje erg mooi uitzicht over alle giraffen, zebra’s, neushoorns en impala’s. Hierna volgde het Arctic de nog, maar hier liepen we vrij snel doorheen. Ons dochtertje was moe en wij waren de drukte zat. Ons dochtertje sliep al bij mij in de rolstoel voordat we bij de parkeerplaats waren. Het was erg leuk geweest, op naar de rust van ons vakantiehuisje.

Ontbijten in onze grote tuin

Op woensdag kwamen mijn ouders een dag langs die in Nijverdal op de camping stonden. Ik wachtte hen op met ons dochtertje in de speeltuin. De speeltuin moest natuurlijk direct geshowd worden. Na mijn middagdutje gingen we naar het zwembad. Dit deden we met de auto, want na het zwemmen en heel vaak de hoge glijbaan op klimmen, lukt het mij niet om ook nog terug te lopen samen met een moe meisje. Ons dochtertje wilde ook hier alles laten zien wat ze al kon. Heerlijk hoe ze hiervan genoot en daardoor wij ook. Toen we terug kwamen, stond alles al klaar voor de bbq en kon ik in de schaduw bijkomen. De temperatuur liep al flink op en het zou de komende week alleen maar heter worden. Gelukkig hadden we een hele grote tuin, waar altijd wel een plek in de schaduw was.

Van vrijdag t/m maandag kwam mijn schoonmoeder logeren. Ook zij ging mee naar het zwembad. Op zaterdagavond gingen we naar het buffet van het compleet glutenvrije restaurant de Steakerij. Hier waren we vorig jaar ook al een aantal keer wezen eten en ook nu voldeed het weer aan de verwachtingen.

Genieten van ijs met gekleurde spikkels. Musketzaad is niet glutenvrij, maar deze versie wel

Zondag hadden we gereserveerd voor de stoomtrein van Stadskanaal naar Veendam. Er was gelukkig veel bewolking, waardoor het erg meeviel met de voorspelde warmte. We genoten van de rit. Op het station van Veendam aten we een ijsje, voordat de terugrit begon. We deelden de volledige wagon met een echtpaar, dus dat was zeer corona-proof.

In één dag inpakken

Andere vakanties was ik drie dagen bezig met het inpakken van onze spullen. Om hier wat minder mee bezig te zijn, besloten we te proberen om alles in één dag in te pakken. We hebben vakantielijsten die we gebruiken, dus dat is makkelijk. We begonnen met onze eigen kleding, even pauze en daarna de algemene dingen. Ik was erg moe geworden, dus besloot eigenlijk al dat deze manier niet voor mij geschikt was. Ik zal de volgende keer de dag ervoor mijn kleding al inpakken. Na de lunch pakten we de kleding en het speelgoed van ons dochtertje in, zodat ik rust in mijn hoofd had en kon gaan slapen. Mijn vriend had in de tussentijd nog wat laatste dingen gepakt, waardoor alles klaar lag.

Ongezond eten

Wij schuiven vaak makkelijk met de planning voor ons avondeten, maar deze week was wel erg extreem. Het begon met de vrijdag waarop we bloemkool met gebakken aardappels zouden eten. Toen we terug kwamen van het boodschappen doen en ons dochtertje bij de opvang ophalen, zagen we buren een paar huizen verderop bbq-en. Dat leek ons ook wel lekker en hiervoor hadden we nog veel in huis. We aten heerlijk buiten.

De volgende dag kwam mijn schoonfamilie spareribs eten en op zondagmiddag kwamen vrienden borrelen. Die gingen zo laat erg, dat we geen zin meer hadden om te koken. We zochten een middagweg. We aten de krieltjes en vlees die we eigenlijk al voor vrijdag hadden met wat sla erbij.

Maandag had ik ons dochtertje opgehaald bij de opvang. Toen ik terug was, was mijn vriend nog zijn klusje aan het afronden. Weer was het vrij laat om nog te gaan koken. We hadden nog een zak verse friet over van zaterdag, dus we zetten de frituurpan aan.

Nu zouden we dinsdag gezond gaan eten, maar toen vroeg mijn broertje of we bij hen kwamen bbq-en. Dat is natuurlijk wel erg gezellig, dus die uitnodiging namen we aan.

Hierna was het de hoogste tijd om weer wat andere groente dan sla, komkommer en tomaat te eten, dus woensdag, donderdag en vrijdag werd er gezond gekookt.

Afsluitende sessie psycholoog

Vandaag had ik alweer mijn laatste sessie. Ik had zelf geen nieuwe punten ontdekt, die we nog konden bespreken. We evolueerden de onderwerpen:
-Kabbelend gevoel. Hier hadden we een mooie stap in gezet door het bijhouden van een positief dagboek. Momenteel heb ik hier ook minder last van, doordat we best veel leuke dingen doen.
-Negarief Zelfbeeld. Hier horen ook de vragen bij: Wat wil ik? Wie ben ik? Op dit punt heb ik een klein stapje gemaakt, maar kan er nog veel verbeterd worden. Ook lukt het een klein beetje om wat minder kritisch te zijn tov mezelf.
-Acceptatie/verdriet om MS. Ik heb geleerd welke fases van rouw er zijn en dat ik door mijn vroege acties in dit proces stappen oversla, waardoor de acceptatie soms niet lukt. Ook heb ik geprobeerd om verdriet toe te laten, maar dit zorgde voor een hele negatieve dag, dus of dat nu de beste manier voor mij is? We gaan het de komende maanden uitproberen.
-Vermoeidheid. Op dit punt hebben we alleen de slaaptips besproken en volgt de specifieke CTG training in 2021 nadat mijn psycholoog de cursus gevolgd heeft om de training te kunnen geven.

Ik vond het een kortdurend, heftig revalidatietraject, maar de psycholoog heeft er voor gezorgd dat we best veel bereikt hebben. Ze vroeg goed door naar onderliggende gevoelens, waardoor we vaak tot de kern van het probleem kwamen. Ik ben blij dat ik op dit gebied een positieve ervaring heb kunnen toevoegen, want in mijn eerdere revalidatietrajecten bereikte ik weinig met de psychologen. Ik heb nog veel punten over, waarmee ik zelf aan de slag kan. Ik ben erg benieuwd of ik mezelf daar ruimte voor geef.

Het schrijven van de blogs over deze afspraken heeft het voor mij makkelijker gemaakt om over het traject te praten met vrienden. Zo begrijpen zij beter waar ik mee worstel, want ik kan heel goed doen alsof het goed met mij gaat.

Vijfde sessie psycholoog

Vandaag was ons thema ‘aanvaarding’. Ik kreeg de vijf fases van rouw uitgelegd:
Ontkenning- boosheid-twijfel-verdriet-aanvaarding.
Ik gaf aan dat ik van de ontkenningsfase vaak gelijk in de actie fase schiet, waardoor ik soms niet tot aanvaarding kom. Ik denk niet dat ik mijn patroon snel kan veranderen, maar ik weet nu wel waardoor ik een aantal fases van rouw oversla.

Ook kwam het hebben van een maatje ter sprake. Iemand die echt begrijpt wat je doormaakt omdat hij/zij hetzelfde heeft en ook een vergelijkbaar dagritme heeft. Eerder ontmoette ik andere mensen bij het Nationaal MS fonds in Rotterdam tijdens een activiteit zoals mindfullnes of meditatie. Helaas werden deze activiteiten opgeheven en ging ik maandelijks naar de MS vereniging in Zoetermeer. Hier vind ik toch minder een klik met de anderen. Ik besloot niet direct op zoek te gaan, maar wel te kijken naar nieuwe contacten.

Deze keer kreeg ik geen nieuwe opdracht voor onze laatste sessie volgende week. Ik hoefde alleen eventuele nieuwe bespreekpunten op te schrijven.

Herhaling van vorige week

We hadden een hele drukke week gehad met doordeweeks de verjaardagen van mijn schoonmoeder en zwager. Hier ging mijn vriend ook mee naartoe, waardoor hij een extreem drukke werkweek had, waarin hij veel werk moest verzetten voordat zijn vijfweekse zomervakantie begon. In zo’n week doe ik extra veel met mijn dochtertje en boodschappen enz, zodat hij zoveel mogelijk werk kan doen.

Moe begonnen we allebei aan het weekend met op zaterdag de verjaardag van mijn broertje en een bbq met mijn ouders. Voor zondag hadden we helemaal nog geen plannen en besloten we weer naar Scheveningen te gaan. We waren er om 9.45 uur en zochten direct een mooi plaatsje in het zand. Ons dochtertje wilde meteen naar de zee en speelde later veel bij een zandbank, waar ook een klein laagje water in stond.

Ik wilde graag lunchen voordat we naar huis gingen, dus bekeek ik online de menukaarten van de dichtstbijzijnde strandtenten. Bij Soomers serveerden ze ook glutenvrije broodjes, dus hier gingen we eten. We kwamen hier een vriend tegen, die ’s middags in de strandtent moest optreden, dus daar kletsen we eerst een tijdje mee. Het glutenvrije broodje met gegrilde kip was erg lekker, dus hier gaan we vaker heen. Hierna gingen we weer naar huis. Ik loodste ons uit de parkeerplaats, want het verkeer om ons heen stond stil, doordat de parkeergarages vol waren. We hadden een heerlijke ontspannen ochtend gehad.

Vierde sessie psycholoog

Ik vond elke week een afspraak bij de psycholoog wat veel, maar vanwege de beperkte tijd door haar aankomende zwangerschapsverlof, had ik er voor gekozen om een telefonisch consult te doen deze week. Het voelde in het begin wat onwennig, maar later lukte het om de diepte in te gaan.

De opdracht van vorige week vond ik matig gelukt. Ik had best een aantal goede punten omschreven. Een aantal pijnlijke situaties met anderen, dingen die ik mis en dingen waar ik bang voor ben. Aan het eind van deze lijst schreef ik:”Ik had altijd al moeite om van mezelf te houden, maar kan dat nu met name van de persoon die ik vroeger was. Die kon/deed alles, spontaner, zelfverzekerd, werd bewonderd en sportief. Soms noem ik hoe ik nu ben een slap aftreksel van mezelf”.

Na het bespreken hiervan kwamen we bij het onderwerp acceptatie/aanvaarding. Het punt er met de MS er het beste van maken, lukt mij best goed. Het punt mijn beperkingen en de pijn omarmen, lukt mij helemaal niet. Dit gaan we volgende week verder bespreken.

Speeltuin Lake house

Na gisteren een heerlijke dag gehad te hebben op Scheveningen, wilde ik er nog wel zo’n dag aan vast plakken. Ik vroeg mijn zus of ze mee wilde gaan naar een restaurant in het Bergse Bos waar ze een leuke speeltuin bij hebben voor de kids. Ons dochtertje en ik gingen er op de fiets heen. Onze kinderen speelden er twee uur heerlijk. Mijn neefje hielp ons dochtertje vaak en af en toe moesten wij even helpen bij de kabelbaan en schommel. Er was genoeg tijd om bij te kletsen en van mijn nichtje te genieten die pas 7 maanden is en een echte lachebek.