Blog

Corona positief (tweede keer)

Donderdag kreeg ik een kuchje en werd ik verkouden, maar ik testte negatief. Ook vrijdag testte ik negatief en ben ik nog boodschappen wezen doen en naar de kapper geweest, maar ik voelde mij steeds zieker worden. ’s Avonds kreeg ik koorts erbij. Ik was ervan overtuigd dat ik griep had, want ik had ook enorme spierpijn.

Voor de zekerheid deed ik zaterdagochtend nog een test en nu testte ik wel positief. Ik ging nog bij de GGD testen, want vrijdag stond de vakantie met mijn schoonfamilie gepland. Mocht annuleren nodig zijn, hadden we een officiële uitslag nodig voor de verzekering. Ik zou in isolatie gaan om de rest niet aan te steken en de kans te vergroten dat onze vakantie gewoon door kon gaan. Ondertussen waren de behangers gearriveerd en was het zo moeilijk voor mij om mij er niet mee te kunnen bemoeien. Gelukkig stuurde mijn vriend foto’s om mij op de hoogte te houden. Hij verzorgde mij goed.

Maandag ging de koorts liggen en kreeg ik weer wat fut. Alleen werd mijn vriend ook ziek. Hij had koorts, maar testte nog steeds negatief. Dinsdag was mijn laatste isolatiedag. Ik hielp vandaag mijn vriend door ons dochtertje ’s morgens op de fiets naar school te brengen. Hij was nog steeds ziek, dus het was erg pittig om nog alles alleen te doen. Ik keek tijdens mijn isolatie veel naar Netflix. Ik keek de serie Donde hubo fuego en Lydia Poët.

Mijn vriend en dochtertje bleven testen en ze bleven negatief. Het inpakken van de vakantiespullen kon beginnen. Mijn energie was erg laag, dus ik moest alles nog meer in etappes doen dan normaal. Dat was een tegenvaller, maar ik was vooral opgelucht dat we op vakantie konden.

Behanger

Afgelopen maandag was de behanger geweest om een prijsopgave te maken voor ons nieuwe behang. Ze wilden graag dat we de muur onder het behang in dezelfde kleur verfden, dus besloten we zsm aan het klussen te gaan. Vrijdag kwamen mijn ouders mij helpen met het behang eraf halen. In twee uurtjes was alles eraf. Als bedankje bleven ze gezellig nog avondeten.

Zaterdagochtend hadden we een verjaardag in Meerkerk. Mijn vriend bleef thuis om de muur te verven en mijn vader kwam nog een extra stopcontact maken en een ander stopcontact dichtmaken. Ik haalde op de heenweg nog de rol patroonbehang op in Capelle. Tijdens de verjaardag werd ik op de hoogte gehouden van het mengen van de kleur. We hadden nog een restant latex en daar had mijn vriend groene pigment bij gedaan. Later ook nog zwarte plakkaatverf en eindelijk werd de juiste kleur bereikt. Mijn dochtertje en ik kregen op de verjaardag ook lunch en daarna gingen we naar mijn schoonmoeder. Ons dochtertje ging daar een nachtje logeren. Zo kon mijn vriend de hele middag verven. Thuis kon ik het resultaat bekijken. Ik moest wel wennen aan het groen op de muur.

’s Avonds gingen we bij Mahajara in Delft eten. We kozen voor het 3- gangen verrassingsmenu met kip. Het was echt heerlijk. Een toetje pastte er niet meer bij, dus koos ik voor een theetje. Na het afrekenen, wandelden we nog een stukje door Delft heen als uitsluiting van een heerlijke avond.

Prikkelverwerking muziek

Moeite hebben met het verwerken van prikkels hoort ook bij de MS. Gelukkig heb ik daar maar een beetje last van, want ik kan prima functioneren met meerdere mensen in een ruimte. Ik kan dit geen uren, maar wel genoeg voor een verjaardag of restaurant. Alleen zachtjes muziek ophebben en af en toe kletsen, was heel lang een probleem. Hierdoor stond bij ons in huis of in de auto maar zelden de radio aan. En als hij al wel aanstond was dit vaak 100%NL, omdat dit vaak rustige muziek is. Niet mijn favoriete zender, omdat de muziek wat sneller verveelt. Decibel was vroeger al mijn favoriete zender en nu nog steeds. Heerlijk om 90’s muziek te luisteren. Ik kan nu weer beter muziek luisteren als ik alleen ben en heel soms nu ook met mijn vriend erbij. Zodra ons dochtertje gaat kletsen moet hij nog steeds snel uit, want dat gaat niet tegelijk. Met deze kleine vooruitgang ben ik erg blij, omdat het mijn plezier groter maakt als ik in de auto zit. Gek hè, wat muziek voor invloed kan hebben. 

Afspraakdagen met kilometers

Soms heb ik van die weken, dat ik elke dag afspraken gepland heb. Deze week was wel bijzonder omdat er elke dag een stukje rijden bij zat. Op dinsdag ging ik voor de tweede keer met mijn schoonmoeder naar het ziekenhuis. Het was erg druk op de snelweg, dus ik moest binnendoor rijden via Zoetermeer en reed langs de weg naar het ziekenhuis. Dus het werd een ritje Bergschenhoek-Zoetermeer-Leidschendam-Zoetermeer-Leidschendam-Bergschenhoek. Gelukkig ging alles in het ziekenhuis vlot en was ik op tijd voor de lunch weer thuis, want ’s middags had ons dochtertje nog haar wekelijkse zwemles. 
Woensdagochtend had ik afgesproken met mijn meditatiegroepje in Barendrecht. Dat is ook weer een half uurtje heen en terug. Op de terugweg kwam ik langs de afslag Capelle. Ik wilde nog naar Behangwereld, maar zo rond lunchtijd was ik daar te moe voor. Ik bedacht dat ik morgen kon gaan. Dan had ik weer een lunchafspraak in Dordrecht en ons dochtertje ging dan bij een vriendinnetje spelen.  
Ik zorgde ervoor dat ik donderdag om 10 uur bij Behangwereld voor de deur stond. Hier hadden we ons effen behang al uitgezocht, maar we wilden nog een leuk patroon voor twee banen erbij. Ik vroeg de hulp van een medewerkster, want zij weten precies waar alles ligt. Ze stelde eerst twee versies voor die niet naar mijn smaak waren, maar daarna bekeken we deze vogels. Hier was ik gelijk enthousiast over, maar ik had geen idee wat mijn vriend ervan vond. Ik kreeg hem telefonisch niet te pakken, dus nam een voorbeeldstuk mee. Dan kon hij het thuis beoordelen. Hierna reed ik door naar Villa Augustus. Dit is onze vaste stek geworden om af te spreken Het eten is altijd heerlijk en de sfeer zo leuk. Na ruim twee uur gekletst en gegeten te hebben, was het tijd om naar huis te gaan. Natuurlijk nam ik een stuk glutenvrije chocoladetaart mee voor thuis. Deze smaakte ’s avonds bij de thee weer heerlijk. Morgen maar een rustige dag plannen zonder kilometers en mijn uitgestelde fitnessafspraak inhalen.  

38ste verjaardag

Ik werd ’s morgens vroeg al gelijk verwend met mooie cadeaus van mijn vriend en ons dochtertje. De rest van de dag rommelde ik in huis en maakte ik glutenvrije tiramisu. Ik had voor ’s avonds onze ouders en mijn tante uitgenodigd om te komen eten. Het was een heel gezellige avond. Nog leuker dan dat ik van tevoren verwacht had. Het waren allemaal goede eters en ze hadden na het eten zelf nog plek voor een stukje taart. Om 20.30 uur was mijn energie op. Ik gaf aan dat ik moe was en iedereen wilde gelijk naar huis gaan. Dat hoefde nu ook niet gelijk, maar het was toch wel fijn om nog even na te praten met mijn vriend. Wat voelde ik mij jarig vandaag, terwijl het echte feest nog moest beginnen. 


De volgende ochtend hadden we gereserveerd van 10-12 uur bij Belevenisboerderij Schieveen om daar mijn verjaardag te vieren. De tafels stonden al klaar en we hadden zelf nog serpentines meegenomen om de tafels wat feestelijker te maken. Mijn broertje kwam als eerste aan met zijn gezin en de rest volgde snel. We waren totaal met zo’n 22 personen. We aten met z’n allen taart, waarna de meeste met hun kinderen in de stal gingen kijken. Ze hadden een flesje melk voor de lammetjes van ons gekregen en de kids konden spelen in het strodoolhof. Later kwamen de kinderen ook nog een kaartje halen om paard te rijden. Iedereen vermaakte zich goed en ik bleef aan tafel zitten kletse met onze vrienden die geen kinderen bij zich hadden. Rond 11.15 uur werden de borrelplanken geserveerd en kwam iedereen langzaamaan uit de stal omdat ze dorst hadden of wat wilden eten, dus dat kwam mooi uit. Rond 12 uur gingen de eersten weg en wij bleven nog tot 12.30 uur. Wat een ontspannen verjaardag had ik gehad, doordat er voor eten en drinken gezorgd werd en er voor de kinderen zoveel te doen was. ’s Middags kwam mijn zus nog met haar gezin en ze bleven ook friet eten. Hierna was alle feestvreugde echt voorbij en konden we onder het genot van een theetje en een bonbon geslaagd terugkijken op twee leuke, gezellige dagen. 

Monkeytown tijdens studiedag

Ons dochtertje had vandaag een studiedag. Ze wilde tijdens de kerstvakantie al graag naar Monkey Town, maar dan vind ik het daar echt te druk. Ik had haar beloofd om tijdens haar studiedag te gaan en dat wilde ze nog steeds. Ze wilde graag een vriendinnetje meenemen en dat vond ik prima. Als de meisjes lekker spelen, zit ik er ook op mijn gemak. Ik startte met het bijwerken van mijn bloggen en later keek ik, met oordopjes in, nog naar een serie op Netflix. De meisjes kwamen af en toe wat te eten en te drinken halen. De tijd ging best snel voorbij, want ik had met de BSO afgesproken dat ons dochtertje er om 12.30 uur zou zijn. Dan kon ze daar mee eten en de hele middag lekker spelen. Haar vriendinnetje bracht ik daarna ook thuis en zo had ik de hele middag nog om uit te rusten.

Tassen shoppen

Voor mijn verjaardag volgende week had ik naast de wensen op mijn verlanglijstje ook geld gevraagd. Ik wilde hiervoor een bruine leren schoudertas en een rugzak kopen. Ik had al een drukke week met elke dag een afspraak achter de rug en was vanmorgen om 5 uur al wakker. Toch wilde ik graag gaan, want anders zou het shoppen voor mijn verjaardag niet meer lukken. Het regende al de hele ochtend, maar toen we Den Haag binnenreden, zagen we gelukkig ook blauwe lucht. Een paraplu vasthouden en de rolstoel besturen, is een lastige combinatie. Helaas kon ik niet slagen bij Bever, ANWB, van Os en een speciale leer winkel. Natuurlijk liepen we de Esprit binnen, waar we allebei nog een shirtje kochten. We lunchten vroeg bij ’t Goude Hooft. Ik wilde namelijk op tijd thuis zijn voor mijn middagdutje en ik had om 16 uur ook nog een afspraak van mijn vrijwilligerswerk bij de Voorleesexpress. Inmiddels was het hard gaan regenen, dus liepen/reden we met onze paraplu’s op naar de auto. Het begon ook nog te hagelen. Toen we bij de auto aangekomen waren, regende het gelukkig nog maar zachtjes. We haalden de rolstoel uit elkaar en mijn moeder reed in onze auto weer naar huis. Heen had ze ook al gereden om mij energie te besparen. Zo hadden we toch gewinkeld en was ik wel moe, maar niet total loss.

MS-lotgenoten

Ik ging altijd naar de maandelijkse gespreksavonden van de MS-vereniging in Zoetermeer. Daarvan kende ik de dame met wie ik vandaag afgesproken had om een theetje te drinken en een keertje wat langer te kunnen kletsen. Zo konden we uitgebreid over onze gezinnen kletsen en wat tips uitwisselen.

De volgende dag had ik een afspraak met een man van mijn leeftijd die pas twee maanden de diagnose MS heeft en die nog erg zoekend is. Ook hem heb ik leren kennen via de MS-vereniging. Ik kon veel van zijn vragen beantwoorden en hem vertellen over mijn zoektocht om de juiste hulpverleners om me heen te verzamelen. Ook zat hij midden in zijn eerste Prednisonkuur van 3x1000mg, dus ook daarover vertelde ik van het bijbehorende gejaagde gevoel en de slapeloosheid. We spraken af contact te houden, zodat hij met zijn verdere vragen bij mij terecht kan.

Ik merk dat ik meer van de individuele of kleine groepen-contacten ben. In die vorm kun je echte gesprekken voeren ipv de beperkte informatie-uitwisseling die ik ervaar op de bijeenkomsten van de MS-vereniging. Toch blijf ik wel naar de bijeenkomsten gaan, zodat mensen van mijn leeftijd daar ook aansluiting vinden. Dat vind ik erg belangrijk en daar haal ik dan weer mijn motivatie vandaan.

Ziekenhuisbezoek

Mijn oma was van het weekend opgenomen in het ziekenhuis met een longontsteking. We probeerden het bezoekuur te verdelen en ik ging maandagmiddag na het roeien en mijn middagdutje. Ik vond het best spannend om alleen te gaan. Oude mensen zien er vaak zo slecht uit in een ziekenhuisbed. Gelukkig sloeg de antibiotica wel aan, maar veel praatjes had ze nog niet. Ik drukte op het belletje voor de zuster, zodat mijn oma een langere zuurstofslang kreeg en daarmee op de rand van haar bed kon zitten. Ook hielp ik haar met de medicatie innemen en met naar de wc gaan. Mijn oma laat zich normaal niet helpen, terwijl ze toch al 96 is. Dat ze dat nu wel deed, bewees maar hoe ziek ze zich voelde. Na ruim een uur ging ik weer weg, want mijn oma werd moe van al het praten en het was tijd om ons dochtertje op te halen bij de BSO.

Donderdagmiddag ging ik weer. Ik had eerst nog ons dochtertje met een vriendinnetje uit school gehaald. Mijn vriend was eerder gestopt met werken, zodat ik alleen naar het ziekenhuis kon. Mijn oma had nu wat meer praatjes en mocht de volgende dag naar huis om daar verder aan te sterken. Ik sprak de verpleging nog om de laatste dingen te regelen voor haar ontslag en belde dit weer door naar mijn moeder en tante. We liepen nog een klein stukje op de gang om een uur oefening te doen die de fysiotherapeut haar geleerd had. Hierna was ze bekaf, dus ging ik weer naar huis. Voor mij was het ook mooi geweest.

Schaatsen Silverdome

Gisteravond had ik mijn vriend gevraagd of hij mee wilde gaan naar het schaatsen, omdat ik mijn benen niet vertrouw qua nog kunnen autorijden na het schaatsen. Dit vond hij prima, dus dat was fijn. We waren er gelijk om 10 uur toen het open ging. Ons dochtertje had een handig rek om achter te schaatsen waardoor het erg goed ging en er nog wat tempo in zat. We schaatsten anderhalf uur met een korte pauze, terwijl mijn vriend naar ons keek vanuit de sportsbar. Het ijs was perfect, maar het werd steeds wat drukker. Ons dochtertje vond dat soms wel spannend als mensen dicht langs haar schaatsten. Als afsluiting kochten we nog een broodje Unox, zodat ons dochtertje in de auto kon lunchen. Thuis nam ik gelijk rust, gevolgd door een dutje. De rest van de middag van mijn vriend voor zijn rekening, want na een (voor mij) grote krachtsinspanning, kon ik nog maar weinig. Toch ben ik altijd heel trots dat ik het weer gedaan heb.